جستجوگر

دل را ز بيخودي سر از خود رميدن است               جان را هواي ز قفس تن پريدن است

از بيم مرگ نيست که سر داده‏ام فغان              بانگ جرس به شوق به منزل رسيدن است

دستم نمي‏رسد که دل از سينه بر کنم                  باري علاج شکر گريبان دريدن است

شامم سيه ترست ز گيسوي سرکشت                 خورشيد من بر آي که وقت دميدن است

سوي تو اي خلاصه گلزار زندگي                       مرغ نگه در آرزوي پر کشيدن است

بگرفته آب و رنگ ز فيض حضور تو                     هر گل در اين چمن که سزاوار ديدن است

با اهل درد شرح غم خود نمي‏کنم                        تقدير غصه دل من ناشنيدن است

ستاره کهکشان | 16:24 - پنجشنبه 1387/05/31